Kotłownię mobilną zamawia się rzadko, więc mało kto ma na to gotową procedurę. W efekcie pierwsze pytania dostawcy — o moc, parametry czynnika, paliwo — zastają zamawiającego bez danych, a czas ucieka. W ofertach firm technicznych usługa ta występuje często pod szerszą nazwą, jako kontrola temperatury rurociągów, zbiorników i armatury, ponieważ dotyczy nie tylko ogrzewania budynków, lecz także procesów w zakładzie. Poniższa lista porządkuje przygotowania.
Najpierw cel, potem moc
Inaczej dobiera się źródło dla budynków po awarii kotła, inaczej dla hali oddawanej zimą bez gotowego przyłącza, a jeszcze inaczej dla procesu technologicznego. W budynkach punktem wyjścia jest moc z projektu albo dane o zużyciu z poprzednich sezonów, w procesach — bilans cieplny. Warto od razu określić, czy instalacja ma jedynie nie zamarznąć, czy pracować z pełnym komfortem, bo to dwie różne wielkości zamówienia.
Dane, które dostawca musi dostać
- wymagana moc cieplna i przewidywany czas pracy
- parametry czynnika w instalacji odbiorczej według dokumentacji
- miejsce i sposób wpięcia, najlepiej ze zdjęciami
- dostępne media i przyłącza na terenie obiektu
- wymagania dotyczące wody do napełnienia układu
Paliwo i przyłącza
Od dostępnych mediów zależy typ jednostki, którą da się zastosować. Dlatego przed rozmową z dostawcą dobrze jest sprawdzić, jakim przyłączem elektrycznym i gazowym dysponuje obiekt oraz czy jest miejsce na zbiornik paliwa i dojazd dla jego dostaw. Dobór konkretnego rozwiązania należy do wykonawcy i opiera się na danych producenta urządzeń. Braki w tych ustaleniach ujawniają się zwykle w największe mrozy, kiedy źródło pracuje z pełnym obciążeniem.
Miejsce ustawienia i wpięcie w instalację
Jednostka mobilna potrzebuje dojazdu, stabilnego podłoża oraz przestrzeni na rozładunek i obsługę. Im bliżej punktu wpięcia stanie, tym prostsze połączenie z instalacją odbiorczą. Przed przyjazdem warto uzgodnić z wykonawcą, jak przygotować miejsce podłączenia, żeby ograniczyć przerwę w pracy instalacji. Szczegółowe wymagania dotyczące ustawienia i bezpieczeństwa wynikają z dokumentacji urządzenia i przepisów, które wskaże dostawca.
Sterowanie, alarmy i nadzór
Źródło tymczasowe pracuje często bez stałej obsługi, dlatego o jego przydatności decyduje automatyka. Odpowiada za nią AKPiA — aparatura kontrolno-pomiarowa i automatyka, czyli pomiary, regulacja i zabezpieczenia układu. Warto ustalić, kto odbiera alarmy w nocy i w dni wolne, a w zakładzie przemysłowym — czy sygnały mają trafiać do istniejącego systemu nadzoru.
Termin i zakres odpowiedzialności
Planowany remont najlepiej zgłosić z wyprzedzeniem, przed sezonem grzewczym, kiedy łatwiej o dogodny termin. W trybie awaryjnym o wszystkim decyduje czas reakcji, więc realny termin podstawienia i uruchomienia trzeba potwierdzić z wykonawcą od razu, w pierwszej rozmowie. Jeżeli zadanie wymaga także pomp, tymczasowych rurociągów albo zbiorników, rozsądnie jest powierzyć całość jednemu dostawcy tymczasowych systemów obsługi cieczy, zamiast dzielić odpowiedzialność między kilka firm. W umowie warto zapisać również, kto prowadzi bieżącą obsługę, zamawia paliwo i w jakim czasie serwis reaguje na zgłoszenie.
Przejście przez tę listę zajmuje jedno spotkanie z działem technicznym, a pozwala dostawcy przygotować ofertę na konkretny układ zamiast na przybliżenie. W dniu dostawy zostaje wtedy wyłącznie podłączenie, napełnienie i rozruch.
